اگر منشور مشخصی از اصولگرایی توسط معتمدین اصولگرا تدوین گردیده و مورد اتفاق قرار گیرد ، احتمالا دیگر شاهد آن نخواهیم بود که هر یک از جبهه های اصولگرایی تحت عنوان جبهه ای متفاوت نظیر جبهه متحد ، جبهه پایداری ، جبهه ایستادگی و... دچار اختلافات متعدد گردند.
انتخابات دور دوم هم پایان گرفت و ترکیب مجلس اصولگرای آینده سامان یافت. اما آن چه این بین ماندنی شد تجاربی بود که از اقوال و اعمال نامزدها و آرایش های سیاسی شاهد بودیم. از آن جا که رویه چند سال اخیر کشور نشان داده است ، معمولا می توان آثار ترکیب بندی انتخابات ریاست جمهوری را در آرایش جبهه های مجلس قبل از آن مشاهده نمود ؛ لذا می توان از این تجارب هم در مجلس و هم در انتخابات سال آینده عبرات و تجاربی اکتساب نمود.
در این زمینه ذکر برخی از این عبرت ها ضروری به نظر می رسد :
1- مشارکت سیاسی مردم در امر انتخابات ، کاملا به زمان شناسی مردم و احساس ضرورت در مواقع حساس بر می گردد. علی رغم این که برخی نابخردان تلاش داشتند القا نمایند که با توجه به عدم حضور جدی اصلاح طلبان در عرصه رقابت این دوره ، مشارکت مردمی خصوصا در کلان شهرهایی چون تهران بسیار پایین خواهد بود و حتی این میزان را با توجه به طرح تحریم انتخابات از سوی اصلاح طلبان تاحدود 20 و 25 درصد تخمین می زدند ، و نیز برای دفع این خطر احتمالی ! طرح هایی همچون آشتی سیاسی و دعوت نظام از اصلاح طلبان برای حضور در انتخابات را پیشنهاد می دادند ، اما آن چه در حقیقت واقع شد و رشد مشارکت مردم در هر دو مرحله این دوره از انتخابات مجلس نسبت به دوره های قبل نشان داد ، این بود که عموم ملت ایران ، کاملا از تفکر حزبی و جناحی منقطع است و تنها دلیل خود برای حضور در صحنه را افزایش قدرت نظام اسلامی و پیروی از ولایت فقیه می داند. ورشکستگان سیاسی این دوره از انتخابات در حقیقت کسانی هستند که علی رغم پیش بینی الهی دو سال قبل رهبر معظم انقلاب همچنان گمان می کردند ، عدم حضور اخراجی های نظام مساوی است با کاهش سطح مشارکت مردمی.
2- هرچند این که برخی تلاش می کردند انتخابات این دوره را عرصه رقابت جدی مجدد میان اصلاحات و اصولگرایی تلقی کنند و رقابت اصولگرایان را خطری برای رای آوردن اصلاح طلبان بر شمارند. اما حقیقت آن است که خوب یا بد ، در این انتخابات رقابتی درون گفتمانی میان جبهه اصولگرایی را شاهد بودیم و سایر گروه هایی که از سوی برخی تصور می شد حضور جدی در عرصه این دوره داشته باشند (مانند جریانات انحرافی یا اصلاح طلبی) ، نقش تعیین کننده ای نداشتند و رنگ و بوی این انتخابات از رقابت اصولگرایان ناشی می شد.
اما با پایان یافتن این انتخابات و رقابت ها ، باید فعالیت های با جنبه رقابتی به حداقل برسد و اصولگرایان راه یافته به مجلس به دور از تفکر حزبی ، در گام اول در تعیین ساختار فراکسیون ها و هیئت رییسه تمام تلاش خود را بر تخصص گرایی و توان آزمایی بگمارند و در گام بعد اصلاحی در رویه کنونی مجلس در پیش گیرند. مجلسی که همت خود را بر تعارض و زمین زدن دولت گماشته و به جای تلاش برای نزدیک کردن آرا و نظرات ، به برخوردهای سلبی روی آورد ، حتما نمی تواند پاسخگوی مردم و مطالبات رهبری در زمینه تحقق عدالت اجتماعی و خصوصا شعار امسال باشد.
3- برای یکپارچه شدن تفکر اصولگرایی و عدم مشاهده تعدد لیست در انتخابات سال آینده ریاست جمهوری ، اصولگرایی اصیل محکوم است به فراهم آوردن ابزار وحدت . اصلی ترین ابزاری که می توان مجددا اصولگرایان را به کمک آن زیر چتری واحد قرار داد ، بازتعریف محدوده ی اصولگرایی است. اگر منشور مشخصی از اصولگرایی توسط معتمدین اصولگرا تدوین گردیده و مورد اتفاق قرار گیرد ، احتمالا دیگر شاهد آن نخواهیم بود که هر یک از جبهه های اصولگرایی تحت عنوان جبهه ای متفاوت نظیر جبهه متحد ، جبهه پایداری ، جبهه ایستادگی و... دچار اختلافات متعدد گردند. قطعا و با توجه به مطالبات رهبر انقلاب برای تدوین چارچوب های چنین منشوری باید دو اصل توجه به خلوص در کنار تلاش برای افزایش دایره خلصین را در نظر گرفت. هر چند اصولگرایان باید برای تعریف مکانیزم اتحاد ، اختلاف سلایق را کنار بگذارند ، اما از سوی دیگر لزومی ندارد کسانی در چارچوب این تعریف قرار بگیرند که خود ، خویشتن را به اصلاح طلبی نزدیک تر می دانند تا اصولگرایی . در این تعریف محدوده التزام به ولایت فقیه می بایست کاملا مشخص گردد و معین شود آیا این محدوده فقط به قول است یا التزام عملی باید ملاک قرار گیرد . آیا اصولگرا در این تعریف کسی است که تنها به رهبری آن هم در صورتی که نظراتش با وی معارض نباشد ارادت دارد و ضرورتی در تحقق مطالبات رهبری که به قول آنان "حکم ولایی" نیستند نمی بیند و مدام در پی تحقق طرح هایی نظیر طرح مذکور آشتی ملی با فتنه گران می باشند؟
این تعریف نظام مند از اصولگرایی با محوریت ولایت قطعا این جریان ناب را از خطر و اتفاقی که در اثر اختلاف درون گفتمانی برای اصلاحات به وجود آمد بر حذر می دارد.
امید آن است که با ریزاندیشی و تدبیر مدبرانه بزرگان اصولگرایی که اصولگرایان بر آنان متفق القول اند ، انشقاق و اصطکاک های درون گفتمانی این تفکر به حداقل برسد.
+ در شبکه خبری آی پرس
