سرلوحه های موج چهارم

الیمین و الشمال مضله و طریق الوسطا هی الجاده

سرلوحه چهل و پنجم : هفت هم رفت ؟
ساعت ۱:٠٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩۱  

اهالی رسانه و دغدغه مندان حوزه سینما در این هفته خبری را شنیدند که شاید باورش کمی سخت می آمد.
هفت جیرانی در آستانه سومین سال پخش قرار است تعطیل شود.
این اتفاق توسط معاونت اجتماعی سیما در واکنش به نامه ای اعلام شد که جمعی از دلسوزان فرهنگی و تعداد کثیری از رسانه ها و سایت های خبری خطاب به عزت اله ضرغامی نگاشته بودند. در نامه مذکور ضمن اعتراض به رویه برنامه هفت در سانسور و به انزوا کشیدن جریان متدین در سینما و حمایت افراطی از جریان شبه روشنفکری با معرفی چندنفر از منتقدین حوزه سینما خواسته شده بود این برنامه ترتیب مناظره ای بدهد که این افراد با نمایندگان جریان روشنفکری رو در رو دربرابر ابصار ناظرین تلویزیون انجام دهند تا حق در این موضع خود رخ بنماید.
اما واکنش عجولانه معاونت سیما در برخورد با این نامه خود حاوی نکاتی است که نشان می دهد همچنان هیچ تغییری در برخورد صدا وسیما با مخاطب حقیقی خود یعنی عموم مردم نمی توان مشاهده کرد.
برخورد سلبی و تعطیلی برنامه هفت زمانی که بیش از هر وقت ضرورت نقد سینما مشاهده شده و به نظر می رسد جریان متدین تصمیم به ورود جدی به این حیطه نموده است، اقدامی شتاب زده و به نحوی پاک کردن صورت مساله است.
برنامه هفت هرچند تاکنون نتوانسته روحیه آرمانگرایی مخاطب را اقناع نماید و شاید در پر رنگ کردن افراد حلقه جریان روشنفکری نیز بی تاثیر نبوده است، لیکن حداقل کارکرد این برنامه تضعیف جریان فیلمفارسی و فیلم های مبتذل در سینمای ایران بوده است که تاثیر آن را در کاهش چشمگیر تولید و فروش این فیلم ها در سال گذشته شاهد بودیم . حتی اگر از حق نگذریم گاهی تریبون هفت تبدیل به عرصه چالش جدی میان فیلمسازان روشنفکرنما و کارشناس و منتقد برنامه یعنی مسعود فراستی تبدیل شد.
اما آن چه ذکرش در این باب ضروری به نظر می رسد , موقع سنجی یا به اصطلاح "زرنگ بازی" صدا وسیما در برخورد با این برنامه است. دو سال تمام برنامه هفت با سیاست های حمایتی شبکه سه جلو رفته و عملکرد با آن همه انتقاد را برجای گذاشت، اما در زمانی که جریان ارزشی در لزوم اصلاح و آرمانگرایی هفت متفق شده بود، ناگهان زمزمه های تعطیلی این برنامه به گوش می رسد. حال آن که بیانیه جریانات و رسانه های ارزشی بهترین بهانه است که صدا و سیما از شر یک برنامه جنجالی و مسئولیت آور خلاص شود. بهانه هم  حکما می شود بیانیه ارزشی ها ! و این یعنی سو استفاده از بیانیه ای که
به منظور لزوم حضور فعالان و منتقدان در عرصه سینمای انقلابی و دینی نگاشته شده بود ، بر علیه همان جریان . که ایها الناس! ما دو سال برنامه را پیش بردیم اما به خاطر فشار جریان "انصار حزب الله" از ادامه آن معذوریم. و یک بار دیگر کاسه و کوزه توامان بر سر جریان ارزشی خرد می شود. حال اگر انتقاد طیف ارزش گرا از یک برنامه قدرت تعطیلی یک برنامه را دارد چرا برنامه نود به مدد حمایت مدیر شبکه سوم حدود ده سال است آب در دلش تکان نخورده است. و این واویلای دیگری است از روند متناقض حکومتی ترین رسانه ایران!   
باید پرسید که آیا این صدا و سیما پس از دو سال شاهد تغییراتی بود که رهبر معظم انقلاب در همان سال اول تمدید حکم ضرغامی متوقع بودند؟
اهالی رسانه همانگونه که برای هشدار وجود انحراف در رویه این برنامه یکدله شده و بیانیه بلندبالا را امضا نمودند اکنون باید همانگونه جدی خواستار ادامه یافتن برنامه ضمن اصلاح رویه باشند. اگر این برنامه در این موضع متوقف شود حتی اگر به بهانه اصلاح ساختار و شروع مجدد با تغییرات تازه باشد، تجربه نشان داده است که پس از اصلاح های مذکور همانند برنامه دیزوز امروز فردا تنها شاهد لاشه ای از برنامه هفت در تلویزیون باشیم.

+ یادداشت در آی پرس


کلمات کلیدی: