سرلوحه های موج چهارم

الیمین و الشمال مضله و طریق الوسطا هی الجاده

سرلوحه پنجاهم : چه کسی مسئول نوسانات بازار ارز است ؟
ساعت ٩:٤٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٧ مهر ۱۳٩۱  

کمتر محفلی است که این روزها بالا رفتن قیمت ارز و به تبع گرانی ها نقل محفلش نباشد. نوسانات شدید ارزی در چند ماه اخیر آن چنان شدید بود که بیش از آن که تاثیر اقتصادی آن بر جامعه حاکم شود ، از حیث روانی تاثیر گذار بود.

اختلالات بازار ارز حتما دست هایی پشت پرده داشته است . دست هایی که همواره قسمتی از آن در آستین لیبرال های منافق و تکنوکرات ها بوده است و قسمتی دیگر آن در بدنه ی دولت ها و در سطح مدیران میانی ، به همواره به چپاول بیت المال مشغول بوده است.

برخی در تحلیل وضعیت ارز ، بالا بردن نرخ ارز را سیاست دولت برای حمایت از تولید داخل تلقی می نمایند. حال آن که حتی در صورتی که بالارفتن نرخ ارز به بخشی از تولید کمک نماید (آن هم تنها محصولاتی که مواد خام آن ها نیاز به واردات نداشته باشند.) اما رییس جمهور به عنوان بالاترین مقام دولت ، خود این افزایش نرخ را خواست دولت نمی داند و از آن به عنوان بحران ناخواسته یاد می کند. ضمن این که حتی اعمال افزایش نرخ ارز اگر سیاست کلان اقتصادی نیز به حساب رود ، روند ناگهانی و بسیار سریع رشد قیمت ارز ، بیش از مهیا شدن زمینه رشد تولید ، زمینه ی فشار بر مردم در برآورده نمودن نیازهای حیاتی شان و نیز زمینه دلالی و اختلال عده ای سود جو را در این آشفته بازار فراهم می کند.

آن چه مسلم است ، دست های پشت پرده این نوسانات برای دولت ، قوه قضاییه و وزارت اطلاعات شناخته شده اند . اما آن مصلحتی که به عدم برخورد قاطع و انقلابی برای مفسدان اقتصادی و اخلالگران بازار که مردم را بی جهت در فشار و تنگنای گرانی ها فرو می بردند ناشناخته است. چرا قوای مربوط در برخورد و اعدام مزاحمین به نوامیس غیرت لازم را از خود نشان می دهند ، اما در برخورد با ریشه های فساد اقتصادی که فقر و فشار ناشی از فساد آنان منجر به بسیاری از مفاسد اخلاقی و خودفروشی ها و... می گردد، آن چنان مصلحت مآبانه برخورد می نمایند؟

درشرایطی که مجلس نیز که به جای پافشاری از مطالبات حقه ملت به مصلحت اندیشی افراطی روی آورده است و پرسش ها و استیضاح های خود را یکی پس از دیگری و به دلایل نامعلوم پس می گیرد ، بخش اقتصادی دولت نیز برای رفع بحران ظاهرا دچار بی برنامگی شده است . به قول دکتر فتاح - وزیر سابق نیرو – ظاهرا دولت فرمان عمل را رها نموده و اولویت امر را از مباحث اقتصادی و برنامه ریزی همه جانبه برای مقابله با تحریم ها و فشارهای داخلی اقتصادی که مورد تاکید اول رهبری نیز هست ، به مباحث حاشیه ای و اظهار نظرهای شاذ و جنجالی معطوف کرده است.

در شرایطی که رهبر معظم انقلاب ، بحث اقتصاد مقاومتی را تبیین نموده و در سخنرانی های مکرر امسال بر آن تاکید می ورزند ، بی برنامگی دولت برای کنترل بازار که تنها گوشه ای از اقتصاد ملی است ، بر این شبهه دامن می زند که آیا دولت احمدی نژاد شرایط اقتصاد مقاومتی را درک نکرده است ، یا خود را به اصطلاح به کوچه ی علی چپ زده است ؟ با حفظ کامل احترام مقام و جایگاه ریاست جمهوری ، متاسفانه این گونه برداشت می شود ، حکایت دولت دهم ، حکایت گاو نه من شیر ده است . همان گاوی که هر بار می دوشیدندش به محض پر شدن سطل با لگدی که حواله ی سطل می کرد، کل شیر داخل آن را روی زمین جاری می ساخت . دولتی که با حمایت اقشار مستضعف در سال 84 روی کار آمد و به همت جریان حزب الله مجددا از مردم در 22 خرداد 88 رای اعتماد گرفت ، دولتی بود که طرح مسکن مهر را آغاز به کار نمود ، جلوی بسیاری از ویژه خواری ها ایستاد ، دولتی که شجاعت اجرای سهمیه بندی بنزین ، طرح تحول اقتصادی و بسیاری پروژه های بی نظیر عمرانی و اقتصادی دیگر را در دستور کار قرار داد . دولتی که سیاست و تلقی فرهنگی اش منطبق با خط امام بود. و وزیران ولایی اش شبانه روز و با تعهد و تخصص پای انقلاب ایستاده بودند. دولت بر آمده از دل مردم دولتی نبود که وزرایش از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنند. وزیر کارش بگوید مشکل بی کاری جوانان به من مرتبط نیست. وزیر فرهنگش بگوید در معضل بدحجابی من مسئول نیستم . وزیر جوانانش مسئله ازدواج جوانان را بی ارتباط به خود بداند و نهایتا وزیر اقتصادش پاسخ به مشکل نوسانات ارزی را در حیطه وظایف خود تلقی نکند. دولت نهم فرقش با دولت دهم این بود که مردم در آن شاهد خط قرمز کشیدن رییس جمهور دور برخی اطرافیانش نبودند که زمین و آسمان را به خاطر دستگیری یکی از اطرافیان خاصش به هم بدوزد. مردم توقع نداشتند دولت محبوبشان برای مقاطع سخت و شرایط بحران ، علنا بگوید برنامه خاص و ویژه ای برای کنترل شرایط وجود ندارد و سپس در کنفرانس مطبوعاتی خود به جای پذیرش نقد ، شروع به بدگویی از وکیل و قاضی و شهردار نماید. دولتی که مردم روی کار آوردند دولتی نبود که در سیاست خارجه به آرمان های نظام و سیاست های رهبری پشت نماید و در کشور آمریکا و در آستانه اجلاس سازمان ملل ، آن هم به عنوان رییس جنبش جهانی عدم تعهد ، دم از اشتیاق ایران به رابطه با امریکا سخن بگوید.(و البته این اظهارات عجیب در کشاکش بازار ملتهب ارز و گیر ودار وضع فعلی اقتصاد ، از نظرها پنهان بماند.)  کمینه مطالبه مردم از دولت شان این بود که اگر شرایط کشور با بحران رو به روست و همت مردم را برای عبور از آن می طلبد ، رییس دولت همچنان در دل مردم و همراه با آن ها باشد و با حضور خود در میان مردم به آنان اطمینان خاطر دهد که دولت از آنان حمایت می کند...

-------------------------

این مطلب در نشریه دانشجویی فرصت شماره مهرماه منتشر گردید.


کلمات کلیدی: